• 8 Φεβρουαρίου 2015

Του Γιάννου Γραμματίδη, Προέδρου του Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής & Δημόσιας Διακυβέρνησης

Έξι χρόνια ύφεσης είναι πολλά για μια χώρα. Το οδήγησε σ’ αυτήν; Τι την επιβάρυνε; Ποιες, τέλος, είναι οι πρακτικές λύσεις πού θα την οδηγήσουν στο τέλος της και θα φέρουν την ανάπτυξη; Όλα αυτά τα ερωτήματα μπαίνουν σε μια εποχή πού οι αρχές ποδοπατούνται, λείπουν τα οράματα, η πραγματική οικονομία είναι βαθειά πληγωμένη και η κοινωνία πληγωμένη κι αυτή, χωρίς πηδάλιο, χωρίς κυβερνήτες και πλήρωμα αλλά και με μια εκρηκτική αγανάκτηση και διαμαρτυρία. Υπάρχει άραγε διέξοδος; Εμείς στο Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής & Δημόσιας Διακυβέρνησης πιστεύουμε ότι υπάρχει, όπως υπάρχει κι ελπίδα, πάντα όμως με απαραίτητες προϋποθέσεις.

Οι λόγοι πού συντηρούν την ύφεση και τις παραπάνω επιπτώσεις της κρίσης είναι πολλοί. Ενδεικτικά και πάλι θα αναφέρω ότι οι κυβερνήσεις της χώρας από το 2009 μέχρι και σήμερα επικεντρώθηκαν κύρια στη λήψη μέτρων δημοσιονομικού χαρακτήρα χωρίς να τα εξισορροπούν με μέτρα ανάπτυξης. Επικεντρώθηκαν δηλαδή στην αύξηση των εσόδων και την μείωση των δαπανών γιατί αυτό επέβαλε ένα μεγάλο μέρος των μνημονιακών μας υποχρεώσεων. Η αύξηση των εσόδων πραγματοποιήθηκε με την επιβολή πολλών και δυσβάστακτων φόρων και η μείωση των δαπανών πραγματοποιήθηκε με την μείωση των συντάξεων και την απαράδεκτα μεγάλη μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Έτσι δημιουργήθηκε το δημοσιονομικό πλεόνασμα, με έναν εντελώς ανορθόδοξο τρόπο, θυσιάζοντας δηλαδή την ανάπτυξη.

Ποιος θα ήταν ο σωστότερος τρόπος; Η απάντηση είναι σύνθετη καθόσον συνδιάζεται με τη συζήτηση για τη διαμόρφωση των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας, με άλλα λόγια με την διαπραγματευτική της στρατηγική πού δυστυχώς από την αρχή πίσω στο 2010 δεν υπήρξε.

Η ανάπτυξη έχει να κάνει πρώτον με την πραγματοποίηση ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων και δεύτερον με την πληρέστερη εφαρμογή τους. Κι ενώ είναι σίγουρο ότι πολλές μεταρρυθμίσεις έχουν γίνει, εν τούτοις αυτές είτε δεν είναι ουσιαστικές και πλήρεις, είτε δεν έχουν εφαρμοσθεί μέχρι σήμερα στο σύνολό τους.

Ακριβώς αυτή την γενικότερη παθολογία θέλουμε να παρουσιάσουμε αλλά και τις προϋποθέσεις να αναδείξουμε μέσα από τις εκδηλώσεις πού οργανώνουμε σε όλη την Ελλάδα. Ξεκινάμε από την Τρίπολη με την βοήθεια του Επιμελητηρίου Αρκαδίας γιατί η Αρκαδία είναι μια περιοχή με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και προβλήματα πού όμως υπαγορεύουν και τις ανάλογες λύσεις. Επιλεγμένοι ομιλητές θα συζητήσουν δημόσια αυτά τά θέματα με γλώσσα απλή και κατανοητή και με διάθεση ενημέρωσης αλλά και καταγραφής των απόψεων της κοινωνίας. Καλούνται στη συνάντηση της 8ης Οκτωβρίου όλες οι παραγωγικές τάξεις, κτηνοτρόφοι, έμποροι, βιομήχανοι, γιατροί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι, δάσκαλοι, καθηγητές και τόσοι άλλοι πού συνιστούν την Αρκαδική κοινωνία. Αποδίδουμε σημασία κύρια στη συζήτηση με τους πολίτες και δευτερόντως στις μικρές ομιλίες πού θα προηγηθούν.

Αφήστε μια απάντηση