Η ευημερία μιας χώρας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το οικονομικό μοντέλο πού έχει επιλέξει και από την ενσυνείδητα επιλεγμένη σύνθεση εκείνων των εσωτερικών του στοιχείων πού οδηγούν στη βιώσιμη ανάπτυξη. Για εμάς τα στοιχεία αυτά, πού είναι παράλληλα και εργαλεία δουλειάς, είναι η δομή και λειτουργία του κράτους, η παιδεία, η εργασία, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, η επιχειρηματικότητα, η ενέργεια και το περιβάλλον, η οργάνωση του αγροτικού τομέα, η ναυτιλία, ο τουρισμός και ο πολιτισμός. Κανένα όμως οικονομικό μοντέλο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά αν δεν βασιζόταν σε βασικές αξίες της δημοκρατίας, στη δικαιοσύνη, στην εντιμότητα, στη διαφάνεια, στην αλληλεγγύη, στην ασφάλεια, στην αξιοκρατία, στην αριστεία, στην προβολή θετικών προτύπων δημιουργίας και προόδου, στον σεβασμό στην διαφορετικότητα, στη φερεγγυότητα και στη λογοδοσία. Όλες όμως αυτές οι αξίες μπορούν να συντηρηθούν μόνο σε μια κοινωνία πού στηρίζεται στη λειτουργία θεσμών και στην τήρηση γενικά αποδεκτών διαδικασιών δεσμευτικών γιa όλους τους πολίτες.

Το οικονομικό μοντέλο εξάλλου είναι αυτονόητη προϋπόθεση ότι θα πρέπει να στηρίζεται σε ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο αναφοράς, επιλεγμένο μέσα από κοινωνική διαβούλευση, πού να οδηγεί στην υλοποίηση ενός τελικού στόχου, του οράματος πού έχει επιλέξει μια κοινωνία για το μέλλον της. Κοινωνίες χωρίς οράματα είναι καταδικασμένες σε στασιμότητα κι αφανισμό.

Σήμερα, η χώρα μας βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο όπου καλούμαστε να πορευτούμε σ’ ένα νέο μονοπάτι πού θα χρειαστεί να ανοίξουμε εμείς οι ίδιοι αφού πρώτα κατανοήσουμε περισσότερο το τι πήγε λάθος παρά το ποιοι μας οδήγησαν στο λάθος. Να κατανοήσουμε ποια κοντόφθαλμα στερεότυπα και παρωχημένες αντιλήψεις και πρακτικές μας κρατούσαν πίσω λειτουργώντας σαν τροχοπέδη στην εξέλιξη.

Εμείς, στη διαδικασία εκπόνησης προτάσεων οικονομικής πολιτικής, επιλέγουμε τον δρόμο του σεβασμού στις βασικές αξίες της δημοκρατίας, τον δρόμο της Κοινωνικής Οικονομίας με την έννοια ότι συνδιάζει τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό με την δίκαια κοινωνική διανομή. Προτείνουμε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο βασισμένο στην έννοια της αειφόρου ανάπτυξης, της νομοθετικής σταθερότητας και της ανταγωνιστικότητας, στην ορθολογική ανασυγκρότηση της παραγωγικής μας βάσης, στην άρση των στρεβλώσεων και των εμποδίων στην ανάπτυξη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, στην εξωστρέφεια, στην απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, στην ενθάρρυνση της δημιουργικότητας των Ελλήνων και στην σφυρηλάτηση της αναγκαίας συλλογικής κοινωνικής αλληλεγγύης που να εξισορροπεί τις αντιθέσεις και να διασφαλίζει την κοινωνική συνοχή . Προτείνουμε έναν νέο Καταστατικό Χάρτη πού να εγγυάται την εύρυθμη λειτουργία του κράτους και των θεσμών, την θεσμική μνήμη και την ισονομία.

Παράλληλα, όμως, δεσμευόμαστε ασυμβίβαστα να υπηρετήσουμε τις αξίες σμιλεύοντας ένα καινούργιο όραμα για τη χώρα μας, κοινό για όλους τους πολίτες, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς κοντόφθαλμα στερεότυπα και διχαστικές ιδεολογικές σημάνσεις, χωρίς ανασφάλειες και ταμπού, με έναν συνδιασμό τόσο παραδοσιακών όσο και σύγχρονων εργαλείων, αντιλήψεων και ιδεών, με κινητήριο δύναμη τον άνθρωπο, τον πολίτη. Επιθυμούμε να επαναπατρίσουμε αυτοδύναμα, χωρίς πάτρωνες, με συνείδηση περηφάνιας, την χαμένη ελληνικότητά μας, την εθνική μας συνείδηση, το μέτρο και τον τρόπο του βίου των Ελλήνων, την αξιοπρέπεια, την αξιοπιστία, το ήθος, την ιερότητα της πολιτικής. Να πιστέψουμε ότι την ιστορία την κινούν οι αξίες κι όχι οι ανάγκες, να πιστέψουμε με έντιμο συμβιβασμό στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και στην έννοια της διαφοράς σαν στοιχείου γονιμότητας κι όχι αντιπαλότητας και να απορρίψουμε την ιδεολογία της ευκολίας πού στερεί τις κοινωνίες από το μέλλον τους. Κάποτε όραμα ήταν επιπόλαιοι μεγαλοϊδεατισμοί, ή η ανάγκη επιβίωσης και ίσως ανάδειξης μέσα από δίχτυα προστασίας τρίτων. Σήμερα όραμα θα έπρεπε να είναι όχι μόνο η ισότιμη παρουσία και λειτουργία μας στη παγκόσμια κοινότητα και, κύρια, στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας πού να αποτελεί ξανά πηγή έμπνευσης για τους λαούς με προστασία της ασφάλειας και της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά και η σταθερή αξιοποίηση των ιστορικών συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων πού είναι ο πολιτισμός, η παιδεία και το αξιακό μας σύστημα σε συνδυασμό με την υιοθέτηση καινοτόμων σύγχρονων τεχνολογικών προσεγγίσεων και βέλτιστων διεθνών πρακτικών στη δημόσια λειτουργία πού πρέπει να είναι επιτελική, αποτελεσματική και χωρίς παρεμβατικές εκτροπές, αλλά και με ορθολογική και συγκροτημένη ανάδειξη και υπεράσπιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδας. Η σημερινή παρακμή της πατρίδας μας και η διεθνής της ταπείνωση μπορεί να μετατραπεί σε μια νέα εθνική περηφάνια μέσα από την πίστη σε ένα σύνθετο όραμα πού μόνο αυτό μπορεί να αποτρέψει τον οριστικό της αφανισμό και να δημιουργήσει μέλλον τόσο για τα παιδιά μας πού είτε τα έχουμε ακόμα κοντά μας είτε τα περιμένουμε να γυρίσουν από την σύγχρονη μετανάστευσή τους, όσο και για τις επόμενες γενιές των Ελλήνων. Χρωστάμε στους νέους ανθρώπους αυτή την προσπάθεια και μαζί τους την αναλαμβάνουμε. Την χρωστάμε και στους γονείς όλων των παιδιών πού μετανάστευσαν κι εκείνων πού πλήγηκαν από την ανεργία πού προκλήθηκε από την κρίση πού στην ουσία εμείς προκαλέσαμε, με τα λάθη και τις παραλείψεις μας.

Αυτά είναι πράγματα αδύνατα θα έλεγε εύκολα κανείς, κουρασμένος από μια παράλογη πορεία και με αμβλυμένα εθνικά ερεθίσματα. Είναι απολύτως δυνατά λέμε εμείς, η γενιά του Πολυτεχνείου και της Νομικής. Δώσαμε το πρώτο δείγμα γραφής φέρνοντας τότε πίσω την ελευθερία και στήνοντας την Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία πού στη συνέχεια εμείς την υπονομεύσαμε και την απαξιώσαμε. Έχουμε ιστορική ευθύνη να επανορθώσουμε κι εμείς οι ίδιοι άνθρωποι να φτιάξουμε μια Νέα Μεταπολίτευση. Να βάλουμε τον θεμέλιο λίθο της Δ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας στη οποία να εξασφαλίσουμε μια ασύγκριτα μεγαλύτερη διάρκεια. Είναι απολύτως δυνατά λέμε εμείς, αν πιστέψουμε ξανά στις δικές μας δυνάμεις, αν εγκαινιάσουμε μια νέα κοινωνική διαβούλευση, έναν διαρκή διάλογο με τους πολίτες αυτής της χώρας πού διψούν για μια νέα ειλικρινή επικοινωνία και για τη ζεστασιά μιας νέας ανθρώπινης σχέσης με την συναντίληψη ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του αύριο με ηγεσίες, μέτρα, συνταγές και μυαλά του μεταπολεμικού μας χθές. Η νέα μας ιστορική απόφαση πρέπει να είναι ενσυνείδητη επιλογή με την επίγνωση ότι η νέα εθνική μας προσπάθεια είναι μια μακροχρόνια προσπάθεια πού η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από την συνέπειά της στην τήρηση όλων των παραπάνω αρχών και προϋποθέσεων. Είναι απολύτως δυνατά λέμε εμείς γιατί όπως έλεγε ο Νέλσον Μαντέλα «… κάτι μπορεί να φαίνεται αδύνατο να γίνει, μέχρις ότου γίνει».